Lifestyle, Zwanger

De overgang van 1 kind naar 2 kinderen

Over de overgang van 1 kind naar 2 kinderen wordt nogal wat gezegd en geschreven, maar wat is daar nou echt van waar? Voor ik twee kinderen had, werd ik altijd door jan en alleman gewaarschuwd. ‘Wacht maar tot je twee kinderen hebt, dan praat je wel anders’ of ‘Het hebben van twee kinderen is echt heel heftig, dus maak je borst maar nat.’ In dit artikel deel ik graag mijn ervaring. Ik neem jullie mee in hoe ik het tot nu toe ervaar en hoe ik over sommige dingen denk.

Het moederschap
Allereerst is het misschien goed om te vertellen dat ik het moederschap met 1 kind niet als zwaar of pittig ervaar. Natuurlijk gebeurt het hier ook wel eens de peuterpuberteit Valerie volledig over lijkt te nemen en alles mis lijkt te gaan, maar dat heeft iedereen. Het moederschap vind ik echt een feestje en hier geniet ik dagelijks van.

Een tweede kindje
Wij keken ook vooral met veel plezier uit naar de komst van een tweede. De opmerkingen over hoe zwaar het zou zijn, snapten we niet altijd en dé grote vraag was dan ook of wij dat toch ook zo zouden gaan ervaren, of niet.

Op dit moment is Noor 8 weken en ik kan zeggen dat ook zij een redelijk makkelijke baby is (Valerie was dat ook). Je moet natuurlijk je kindje leren kennen, maar er gebeuren hier geen gekke dingen.

Wij kiezen er heel bewust voor om beide minder te werken en echt samen het gezin te runnen. Dit zorgt ervoor dat niet alles op mij aankomt en ook Fred veel taken voor zijn rekening neemt. Dit geeft rust binnen het gezin en het geeft mij de mogelijkheid om ook mijn eigen ding te doen, waardoor de balans top is.

Wat verandert er?
Er verandert natuurlijk wel heel veel, maar dit hoeft er niet voor te zorgen dat het moeilijker, zwaarder of lastiger wordt. De 2 dingen die bij mij/ons voor de meeste ”struggles” zorgen zijn:

1. Het opnieuw moeten wennen aan een pasgeboren baby.
Dit heeft dus niets te maken met het feit dat je twee kinderen hebt, maar puur met het feit dat je niet meer gewend bent om zo vaak voedingen te moeten geven, ’s nachts je bed uit te moeten en noem het maar op.

2. Je hebt maar 2 handen.
Als Noortje een flesje krijgt of zo onrustig is dat ze niet weggelegd ‘kan’ (lees: wil) worden en Valerie ook mijn volle aandacht nodig heeft of stoute dingen doet, kom je handen te kort. Dat is de eerste weken wennen en ik kan me dan ook goed voorstellen dat dit voor veel frustratie kan zorgen. Gelukkig zijn deze momenten bij ons sporadisch en gebeurt het ook vaak genoeg dat Noortje lekker ligt te slapen en ik me op Valerie kan focussen.

Inmiddels zijn we, zoals ik al schreef, 8 weken verder en zijn ook deze twee punten aan het veranderen. Het moeten wennen aan een pasgeboren baby heeft even tijd nodig, maar is inmiddels echt wel gebeurd. We hebben een strak ritme en dat zorgt voor rust. Dit hadden we bij Valerie en nu ook weer bij Noor. Voor ons en onze kinderen werkt dat goed, dus daar wijken we niet vanaf.

Het feit dat je handen te kort komt, went ook. Je wordt handiger, Valerie snapt het beter en dus is de moeilijkheid zo goed als weg.

Krijg jij binnenkort een tweede kindje? Met deze 13 tips kun je het makkelijker maken voor jezelf en je gezin.

Ik kan me heel goed voorstellen dat je deze overgang ook heel anders kunt ervaren. Hoe was jouw ervaring?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *