Columns

De billen van de consultatiebureau-arts

Als je voor het eerst naar het consultatiebureau gaat, heb je geen idee wat je daar te wachten staat. Het was mij opgevallen dat er maar weinig mensen erg enthousiast zijn over het consultatiebureau en dan druk ik mij nog zacht uit.

Of het nou gaat om vriendinnen die nog niet zo lang geleden voor het eerst moeder zijn geworden of mannen die inmiddels kinderen van 10, 15 of zelfs 20 jaar oud hebben, het consultatiebureau roept veel frustraties op. Ze kijken daar naar je kind, zeggen wat jouw perfecte kind anders zou moeten doen en hebben als klap op de vuurpijl ook nog de nodige tips voor jou als ouder. De term consternatiebureau was in meerdere gezelschappen al gevallen.

Je kunt je voorstellen dat ik met heel veel zin voor het eerst naar het consultatiebureau ging. Valerie was al door veel verschillende artsen in het ziekenhuis bekeken, dus mij kon niets gebeuren, ik was wel wat gewend. Bij aankomst kreeg ik te horen dat ik mijn dochter uit mocht kleden en op de weegschaal mocht leggen. Zo gezegd, zo gedaan. Ik moest haar luier uitdoen zodat ze de hele weegschaal onder kon plassen om haar daarna op te laten meten. Toen was het, met een bloot kind, wachten op de arts. Ik had geen speciale doek meegenomen om haar in te wikkelen, dus besloot dat in het dekentje van haar kinderwagen te doen. Waarom vertelt niemand van te voren wat je mee moet nemen en waarom? (wil jij het weten? kijk ook even op Wat neem je mee naar het consultatiebureau? )

Na een tijdje wachten mochten we naar binnen. Valerie werd uitvoerig bekeken en de arts was verbaasd over haar alertheid. Ze werd op haar buik gelegd en haar heupen werden bekeken. ‘’Oh, ja dit is niet helemaal goed’’. Ik vroeg haar wat ze bedoelde en ze zei: ‘’Haar bilplooien zijn niet helemaal gelijk’’. Ze vroeg mij of ik het ook zag en ik zag inderdaad een minimaal verschil en dus antwoordde ik: ‘’Nee ik zie geloof ik niet waar u het over heeft’’. ‘’Hmm, echt niet? We gaan dit wel in de gaten houden want dit kan betekenen dat haar heupen ongelijk zijn. Als ze het de volgende keer weer heeft ga ik haar naar het ziekenhuis doorverwijzen.’’

Ik kreeg er uiteraard de kriebels van. Onze dochter was één maand oud en had een week in het ziekenhuis gelegen waar ze de meest zware dingen overleefd had. Ze was kerngezond en wij waren erg blij dat alles zo goed ging. Ik kon dus weinig met deze informatie, maar vertelde het bij thuiskomst toch even aan Fred. Fred antwoordde: ‘’En, wat heb je gezegd? Als u uw broek nou eens uit doet en op uw buik gaat liggen, zal ik even kijken of uw bilplooien wel gelijk zijn?’ Ik moest lachen en zag het direct voor me.

Inmiddels ben ik 3 keer op het consultatiebureau geweest en kan ik daar niet meer binnenstappen zonder dat ik moet denken aan de, tegen de pensioen aanlopende, bilplooi van de consultatiebureau-arts. Ik ben benieuwd wat mij de volgende keer brengt.

2 thoughts on “De billen van de consultatiebureau-arts

  1. Wauw, dit kon bijna woord voor woord mijn verhaal zijn… Ik had idd ook al de nodige negatieve verhalen gehoord en ook ik had de eerste keer geen dekentje bij me voor emma (inder daad, waaaaarom wordt dat niet verteld?!?!)
    Emma had ook een ongelijke plooi bij der bil… doorverwezen naar het ziekenhuis moest een echo gemaakt worden van haar heupen. Uiteindelijk was er niets aan de hand.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *